142 - وَ مِنَ الْأَنْعامِ حَمُولَةً وَ فَرْشاً كُلُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ وَ لا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّيْطانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ . و همچنين از چهارپايان آنها كه به بار رسيده و باركش هستند و آنها كه ببار نرسيده يا خود بار را نشايند بخوريد از آنچه خدا شما را روزى داده و از گامهاى ديوان و شيطانها پيروى نكنيد كه آنان دشمن آشكار شما هستند . 143 - ثَمانِيَةَ أَزْواجٍ مِنَ الضَّأْنِ اثْنَيْنِ وَ مِنَ الْمَعْزِ اثْنَيْنِ قُلْ آلذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ أَمِ الْأُنْثَيَيْنِ أَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ أَرْحامُ الْأُنْثَيَيْنِ نَبِّئُونِي بِعِلْمٍ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ . هشت جفتها از ميش گونه دو تا ، يكى نر يكى ماده ، و از بز كونه دو تا ، يكى نر يكى ماده ، بگو ( اى محمّد ) به مشركان كه آيا خداوند دو نر را حرام كرد يا دو ماده را ؟ يا آنچه در رحم ماده از بچهء نازاد است ؟ از روى دليل و حجّت به من آگاهى دهيد اگر راست مىگوئيد . 144 - وَ مِنَ الْإِبِلِ اثْنَيْنِ وَ مِنَ الْبَقَرِ اثْنَيْنِ قُلْ آلذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ أَمِ الْأُنْثَيَيْنِ أَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ أَرْحامُ الْأُنْثَيَيْنِ أَمْ كُنْتُمْ شُهَداءَ إِذْ وَصَّاكُمُ اللَّهُ بِهذا فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى عَلَى اللَّهِ كَذِباً لِيُضِلَّ النَّاسَ بِغَيْرِ عِلْمٍ إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ . و از شتر دو تا نر و ماده و از گاو دوتا نر و ماده ، بگو : آيا خداوند نر را حرام كرده يا ماده ؟ يا آنچه در رحم شتر و گاو است ؟ آيا شما حاضر بوديد وقتى كه خداوند شما را به آن سفارش و توصيه كرد ؟ پس ستمكارتر بر خود كيست ؟ جز كسانى كه دروغ به خداوند بستند تا مردمان را بىدليل و دانش گمراه كنند ! درحالىكه خداوند گروه ستمكاران را راهنمائى و رهبرى نمىكند . 145 - قُلْ لا أَجِدُ فِي ما أُوحِيَ إِلَيَّ مُحَرَّماً عَلى طاعِمٍ يَطْعَمُهُ إِلَّا أَنْ يَكُونَ مَيْتَةً أَوْ دَماً مَسْفُوحاً أَوْ لَحْمَ خِنزِيرٍ فَإِنَّهُ رِجْسٌ أَوْ فِسْقاً أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ . بگو اى محمّد ، در آنچه به من پيغام شده من حرام كرده‌اى نمىبينم بر هيچ خورنده‌اى كه آن را مىخورد ( چشنده‌اى كه آن را مىچشد ) جز آنكه مردار باشد يا خون ريخته شده باشد يا گوشت خوك كه آن پليد است يا كشته‌اى كه كشندهء آن از اطاعت خداوند بيرون باشد ( فسق ) و آن را بنام غير معبود حقيقى كشته باشند . فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ باغٍ وَ لا عادٍ فَإِنَّ رَبَّكَ غَفُورٌ رَحِيمٌ . پس هركس كه ناچار از خوردن گوشت مردار باشد و ستمكار و افزونى جوى ( متجاوز ) نباشد ، خداى تو آمرزنده و مهربان است . 146 - وَ عَلَى الَّذِينَ هادُوا حَرَّمْنا كُلَّ ذِي ظُفُرٍ وَ مِنَ الْبَقَرِ وَ الْغَنَمِ حَرَّمْنا عَلَيْهِمْ شُحُومَهُما إِلَّا ما حَمَلَتْ ظُهُورُهُما أَوِ الْحَوايا أَوْ مَا اخْتَلَطَ بِعَظْمٍ ذلِكَ جَزَيْناهُمْ بِبَغْيِهِمْ وَ إِنَّا لَصادِقُونَ . و بر يهود هر حيوان سنب ناشكافته و انگشت پاى نگشاده حرام كرديم و از گاو و گوسفند پيه آنها را حرام كرديم جز آنچه در استخوان پشت آنها باشد يا چربى روده يا چربى و دنبه كه در استخوان پيوسته باشد . اين‌گونه پاداش آنها كرديم بواسطهء ستمكاريشان و ما راست مىگوئيم . 147 - فَإِنْ كَذَّبُوكَ فَقُلْ رَبُّكُمْ ذُو رَحْمَةٍ واسِعَةٍ وَ لا يُرَدُّ بَأْسُهُ عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِينَ . اگر تو را دروغ‌زن‌گيرند ، بگو خداوند داراى رحم و بخشايش فراخ است ولى كيفر و عقاب خود را از بزه‌كاران برنمىگيرد . 148 - سَيَقُولُ الَّذِينَ أَشْرَكُوا لَوْ شاءَ اللَّهُ ما أَشْرَكْنا وَ لا آباؤُنا وَ لا حَرَّمْنا مِنْ شَيْءٍ كَذلِكَ كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ حَتَّى ذاقُوا بَأْسَنا قُلْ هَلْ عِنْدَكُمْ مِنْ عِلْمٍ فَتُخْرِجُوهُ لَنا إِنْ تَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ وَ إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا تَخْرُصُونَ . مشركان مىگويند : اگر خدا خواستى ما شرك نياوردمى و انباز براى او نگرفتمى ! و نه ما و نه پدران ما و چيزى را هم حرام نكردمى ، همين‌گونه كسانى كه پيش از ايشان بودند بر پيغمبران ما دروغ‌زن بودند